// Hayata dair her şey - Belkıs TUNÇAY

Beklenen Bahar

Fri, 27 Feb 2009 16:03:00 +0200

Öyle zamanlar olur ki, eli hayata değiyordur insanın... Düşünceleri zamanın içinden geçiyordur...

Kalbimin ortasında bir Hazreti Musa edasıyla ilerliyorum... Hislerimde dualar büyüterek ve büyümüş bir sevdayı açarak gözlerimde, içten içe yürüyorum...

Karşımda yağız bir duygu...

Evet, evet... Beni saran bir hayat var etrafımda. Kollarında bularak kendimi, kendimi bıraktığım bir dünya var...

Az kaldı diyorum kendi kendime... Az kaldı... Bu beklenen bahardır içimde...

Belkıs TUNÇAY

Kasım 2008

Şubat 2009 www.blogcu.com'da yayınlandı

.. ( devamı )

Eylül ve İnsan

Sat, 20 Sep 2008 13:25:00 +0300

Sarı yapraklar sokakları bir güz tadında süslemeye çoktan başladı... Geçtiğim sokaklardan sarı nameler hareketleniyor bir-bir… Mevsim geziniyor yerlerde. Denk gelirsem bir de, dalından düşen yapraklar uçuşuyor, bir melodiye eşlik eder gibi; gözlerimin önünde.

Artık şairlerin elleri bu yapraklara değecektir. Eylül'den kim bilir kaç kalem sayfa tutacaktır mevsime. Bu mevsim durgunlaştırırken yaşamı, bir yerlerden de yeni düşler filizlenecektir. Yapraklar Eylül’den düşecek, duygulara yanaşan iklimde herkesin dünyasında kendisine ait bir Eylül yaşanacaktır.

Eylül...

Hem güzdür bu ay, hem insanların durgunlaşıp sessizleştiği zaman aralığı, hem de yazın ve hayatın koşuşturmasından biraz kenara çekilmesidir insanın. Yeni heyecanlarla tanışan cıvıl-cıvıl çocukların okul görmeleridir. Kendi içine çekilmesidir insanın… Biraz düşünme, biraz düşündürme demleridir Eylül.

Bir de başlangıçların noktasıdır. Ya da birikmiş bir şeylerin yaşamın sarartısındaki boşluğu doldurma tamamlamasıdır. Taze kitap kokan basımların okunmaya sunulma vaktidir Eylül. Eylül: kitap mevsimidir.

Baharın bir adı varsa, Eylül'ün de bizzat kendisi var aslında. Bahar bir heyecan kadar coşkulu ve enerji verici, sararan yaprakların mevsimi olan Eylül ise, kendisinde insanı yaşatan olgun bir devre sanki…

Bütün her şeye vakit bulmak mümkün bu mevsimde... Yeryüzünün örtüsü kalkarken, kalakalırken yeryüzü çıplak gerçekliğiyle, insan gerçekleri daha bir iyi görebilmek.. ( devamı )

Hayat'la ve Zaman'la Paylaş...

Wed, 27 Aug 2008 23:03:00 +0300

Bir gün yetişemezsen hayatın hiçbir şeyine... Çok şeye yetişmek isteyen biri olarak yetişemezsen her şeye, hayat'la paylaş birazını. Birazını da zaman'la paylaş... Hayat da, zaman da en az senin kadar elinden geleni ve istediklerini gerçekleştirebilmek için gereken gayreti gösterecektir.

İstediğin birçok şeyi ve hayallerini de zaman ve hayat'la paylaş, şimdi, yine...

Hem kendine, hem hayat'a, hem zaman'a bir şekilde güç kazandırabilmen için ümit toplamalısın yüreğine. Yüreğinden hayat'a ve zaman'a istediğin güzel şeylere dair ümit vermelisin. Kendini ümitli kılmalısın önce.

Ardından, adım attığın her yere ümidini de götürmelisin ve ümit sürülmeli geçtiğin yerlere. Gittiğin her yer, olduğun her mekân, ardında bıraktığın boşluklar şahit olmalı ümidine; tanık olmalı ve senin ümidine karşılık verebilmek için hazırlanmalı bir şeylere. Yürüdüğün sokaklar, yanından geçtiğin insanlar, eve attığın ilk adım, dokunduğun eşyalar, yerdeki halı, duvarda asılı duran tablo, gördüğün her şey ümidinden haber vermeli sana. Ümit ettiğin şeyler için ve hatta sırf beslediğin ümit için sanki bir şeyler yapıyor olmalı. Her şey hayat'ın ve zaman'ın değdiği ellerle bir çaba da olmalı. Sana sunabilmek için istediğin güzel şeyleri, bunlarla güne başlamalı, bunlarla yarına hazırlanmalı. Senin ellerinin uğraşıyla beraber güne hayat ve zaman da kendi elleriyle bir şeyler katmalı. Senin ümidini içinde rahat tutabilmen için... Senin için bir şeyler yapıyor olarak sana görülmeli...

Sen ken.. ( devamı )