Hayat'la ve Zaman'la Paylaş...
Bir gün yetişemezsen hayatın hiçbir şeyine... Çok şeye yetişmek isteyen biri olarak yetişemezsen her şeye, hayat'la paylaş birazını. Birazını da zaman'la paylaş... Hayat da, zaman da en az senin kadar elinden geleni ve istediklerini gerçekleştirebilmek için gereken gayreti gösterecektir.
İstediğin birçok şeyi ve hayallerini de zaman ve hayat'la paylaş, şimdi, yine...
Hem kendine, hem hayat'a, hem zaman'a bir şekilde güç kazandırabilmen için ümit toplamalısın yüreğine. Yüreğinden hayat'a ve zaman'a istediğin güzel şeylere dair ümit vermelisin. Kendini ümitli kılmalısın önce.
Ardından, adım attığın her yere ümidini de götürmelisin ve ümit sürülmeli geçtiğin yerlere. Gittiğin her yer, olduğun her mekân, ardında bıraktığın boşluklar şahit olmalı ümidine; tanık olmalı ve senin ümidine karşılık verebilmek için hazırlanmalı bir şeylere. Yürüdüğün sokaklar, yanından geçtiğin insanlar, eve attığın ilk adım, dokunduğun eşyalar, yerdeki halı, duvarda asılı duran tablo, gördüğün her şey ümidinden haber vermeli sana. Ümit ettiğin şeyler için ve hatta sırf beslediğin ümit için sanki bir şeyler yapıyor olmalı. Her şey hayat'ın ve zaman'ın değdiği ellerle bir çaba da olmalı. Sana sunabilmek için istediğin güzel şeyleri, bunlarla güne başlamalı, bunlarla yarına hazırlanmalı. Senin ellerinin uğraşıyla beraber güne hayat ve zaman da kendi elleriyle bir şeyler katmalı. Senin ümidini içinde rahat tutabilmen için... Senin için bir şeyler yapıyor olarak sana görülmeli...
Sen kendinle de konuş... Her şeyi konuş... İstediklerini, hayallerini, beklentilerini, yapmak istediklerini... Bir de zayıf yanlarınla da konuş. Aciz yanlarınla da konuşurken dök ortaya her şeyi... Güçlü yanlarınla bir şeyler anlat onlara... Bir şeylere yetişmeye çalışan kendine... İkilemlerde olan kendine... Belki de bir yerlerde korkuya yaklaşmış kendine... Bir şeyler anlat güçlü olan kendinle...
Hayat'la ve zaman'la bir şeyleri paylaşmış olarak ne konuştuysan kendinle ilgili, bunları hayat ve zaman'a da aç. Onlar da bilsinler. Onlarda seni ve sendeki seni görsünler... Nerede nasıl olmaları gerektiğini anlayabilsinler...
Sonra üçünüz bir arada, el ele verip, birbirinizle kalın.
'Hayat insanla, zaman insanla, hayat ve zaman da birbirleriyle, insan da hayat ve zamanla şekillenmektedir'. Biliyorsun... Sen zaten hep bu cümlenin içindesin. Zaten ne yaşanıyorsa her şey olarak, yaşananları ve sonuçları hep paylaşarak gerçekleştirmektesin.
Belkıs TUNÇAY
Ağustos 2008 www.blogcu.com’da yayınlandı